Guido draagt zijn moeder door de duinen

Eind oktober kreeg ik via de mail een bijzondere vraag van Guido. Hij zocht een manier om zijn moeder Mieke te kunnen dragen. Zij lijdt aan de ziekte ALS en kan daardoor maar korte stukjes lopen, grotendeels ondersteund door een rollator. In december zouden ze op vakantie gaan naar Texel. Mieke heeft goede herinneringen aan een pad langs de Horstmeertjes. Dit pad is slecht begaanbaar en niet breed genoeg voor een (strand)rolstoel. Vandaar zijn wens om haar dit gebied al dragend nog eens te laten ervaren. Een zoektocht op internet kwam uit op dragers gemaakt voor kinderen die zowel qua maat als maximaal gewicht niet toereikend zijn. Guido stuitte op mijn site en heeft me een mailtje gestuurd met de vraag of ik mee wilde denken.

Mijn eerste reactie was: Wauw, dat iemand zoiets voor zijn moeder wilt doen is echt fantastisch. En: Ja, dat zou moeten lukken. Ik had wel eens foto’s voorbij zien komen van volwassenen die voor de grap kort gedragen werden. Mijn nichtje van 8 had ik net de week daarvoor in een draagdoek de trap op gedragen en dat viel me alles mee. Guido gaf in zijn email aan dat hij gewend is om lange trektochten te maken met een zware rugzak. Dat gaf voor mij de doorslag om een consult te willen doen. Mijn advies aan hem was om een drager op maat te laten maken of te leren knopen met een geweven draagdoek.

guido en simone consult

 

guido en simone consult 2Eind november kwamen Guido en zijn vrouw Simone langs voor een consult om te leren dragen met een doek. Hij wilde zijn moeder zo min mogelijk belasten en daarom met zijn vrouw leren knopen. Het was voor mij een leuk consult om te doen. Guido en Simone ging enthousiast aan de slag om voor elk probleem dat voorbij kwam een passende oplossing te vinden. Ik had een doek in maat 7 geleend van een medeconsulente en we zijn gaan oefenen met de Double Hammock. Het was even zoeken naar een goede manier om te knopen. Staand knopen is door het gewicht echt niet te doen. Allebei zitten, de een op een tafel en de ander op een stoel bleek de oplossing. Zo was er precies voldoende hoogteverschil om op de juiste draaghoogte uit te komen. Simone kan tijdens de vakantie helpen om de tweede doekbaan onder Mieke haar billen door te krijgen. Een door Little Frog op maat gemaakte doek in maat 9 bleek lang genoeg om op de borst te kruisen en op de buik af te knopen.

Het was nog even spannend of de draagtocht door kon gaan. Mieke ging in de weken voor de vakantie snel achteruit en kreeg een sonde. Gelukkig bleek dit niet in de weg te zitten tijdens het dragen en kreeg ik een leuk verslag en foto’s doorgestuurd van de geslaagde vakantie.

mieke dragenTijdens de vakantie vertelde Mieke dat ze helaas de wandeling langs de Hostmeertjes niet meer zou kunnen maken. Op dat moment maakte Guido zijn draagplannen kenbaar. Zoals verwacht reageerde ze in eerste instantie afwijzend. Guido heeft toen voorgedaan hoe hij Simone in de draagdoek op zijn rug draagt. Simone wist te vertellen dat het best wel comfortabel zat en Mieke reageerde: “Als Simone het kan, kan ik het ook” Daarop hebben ze in het vakantiehuisje uitgeprobeerd hoe het dragen haar beviel.

 

 

Ondanks dat het weer een beetje tegen viel was de wandeling langs de Horstmeertjes mooi. Mieke heeft genoten van “De mooiste duinen die ze kent”. Halverwege de wandeling hebben ze even uitgerust op een bankje. Mieke heeft even de benen gestrekt om de ergste kou te verdrijven. Al gauw bleek haar enthousiaste voorstel om de terugweg zelf te lopen en zo haar zoon te ontlasten iets te voorbarig. Ook de terugweg zat zij in de draagdoek bij Guido op de rug.

mieke dragen 4Later in de vakantie hebben ze dragend nog een tweede wandeling gemaakt, dit keer in de Muy. Het pad was nog minder goed begaanbaar dan de route langs de Horstmeertjes. Het liep over rotsen in een sloot en door drassig grasland. Het werd stap voor stap van graspolletje naar graspolletje manoeuvreren. Dit was best spannend voor Mieke, ze moest er nu volledig op vertrouwen dat haar zoon niet uit zou glijden.

Mieke dragen 3Mieke was behoorlijk bezorgd of haar zoon geen last zou krijgen van zijn rug. Gelukkig was dit niet het geval. De tweede wandeling ging zelfs nog beter dan de eerste. Wel was het flink koud en kreeg Mieke wat last van slapende benen. Alles bij elkaar was het een fantastische ervaring en zijn de herinneringen aan de Horstmeertjes nog rijker geworden.

9 reacties op “Guido draagt zijn moeder door de duinen

  1. Wauw Jessica, wat mooi dat je hierbij hebt kunnen helpen en de wens van deze vrouw hebt kunnen laten uitkomen. Ik heb het met een brok in mijn keel gelezen. Je bent een kanjer!

  2. Wow wat gaaf zeg! Fijn om zo iets voor je zieke moeder te kunnen doen. Het is een ziekte waar je vrij machteloos tegenover staat. Mooie herinneringen maken is heel belangrijk. Respect voor Guido!

  3. Prachtig!! Tipje…..skibroek aan [niet alleen tegen de kou, ‘t verdeelt de druk meer en minder hinder van slapende benen]

  4. Prachtig!!!!

    Wij hebben onze zoon met spierziekte vorrig jaar veel getilt in de bergen. We dachten dat het dit jaar niet meer mogenlijk was (beide blesures door het tillen) maar zo met de doek moet het misschien nog goed te doen zijn!

    Bedankt voor het delen!

  5. Mooi verhaal. Wellicht kunnen voetsteuntjes haar uitkomst bieden tegen slapende benen. Je ziet dit wel vaker bij ergonomische draagzakken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>